فكر مي كنم حالا آقاي دوستي خيالش راحت است. البته او هرگز راحت نيست و روز به روز بر تلاش هايش افزوده مي شود. او خوشحال است كه زحماتش حالا به گُل افشاني رسيده است. حالا كه مي بيند مفاخر زادگاه و سرزمين دوست داشتني اش ارسباران را جوانان امروز براي افتخار و با غرور تمام براي همگان معرفي مي كنند.
خطه ارسباران كه « شجاعت» اسم رمز ورود به زواياي ناشناخته و شناخته اش است، انگار داشت در صفحات تاريخ به فراموشي سپرده مي شد. حالا 60 سال قبل اندكي بيش از يك سال هفته نامه « شهاب اهر» به همت زنده ياد رحيم غفاري و دوستانش براي ارسباران و از ارسباران نوشت و نامش را زنده داشت و ده سال ( 1341) بعد زنده ياد « حسين بايبوردي» كتاب ماندگار « تاريخ ارسباران» را نوشت و براي ما به يادگار گذاشت و اكنون است كه ارزش كار او روشن تر مي شود. 30 سال گذشت و پس از انقلاب اسلامي و در دهه هفتاد بود كه قلم ها و قدم هايي به كار افتاد تا از اين خطه بنويسد و او را اول به فرزندانش و بعد براي همگان معرفي نمايند. در سال 1376 آقاي محمد حافظ زاده كتابي با عنوان «ارسباران در گذر حماسه و تاريخ » را در دو جلد منتشر ساخت. اما كار
برچسب:
نویسنده: مهراد امینی
تاريخ: سه
شنبه
18 آبان
1395 ساعت: 18:19